Mutfak Dekorasyon | Mutfak Seramik | Mutfak Modelleri » Nin

Harry Potter’ın King’s Cross’ı ile Gohor Askine’nin Zaman Kulesi

admin — Sat, 26 Jun 2010 13:41:28 +0000

Öncelikle şu konuda anlaşalım mı: Ortak Bilinç diye bir şey var. Yaşayıp ölen ve hâlâ yaşayan insanların deneyimleriyle, hayalleriyle, fikirleriyle, şarkılarıyla, şiirleriyle, yazılan ve yazılmayan eserleriyle, hatta rüyalarının hammaddesiyle oluşan engin bir okyanus gibi dalgalanıyor, çalkalanıyor, yayılıyor, daralıyor, soluk alıyor ve hatta kalp gibi atıyor göğün fersahlarca altında. İnsan beyni, görünmeyen kılcal damarları andıran düşünce iplikleriyle bağlı bu okyanusa. Oradan aldığı düşünce parçalarını beyninde işliyor, yeni, özgün, el değmemiş öyküler, şiirler, romanlar, filmler, şarkılar haline getiriyor.

Aynen bu kelimelerle olmasa da yayınlanan hemen her kitabımda bu Ortak Bilinç teorisine değinmeye çalıştım. Zihnim el verdiğince, kalemim döndüğünce anlatmaya çalıştığım buydu hep ve safça şunu sorup duruyordum: Ortak bir kaynaktan beslenen insanlık neden birbirini “acıtmak” için bunca hevesli? Özünde herkes “bir” kişi.

Hayır, Ortak Bilinç’i tartışmayacağım. Bence var, sizce olmayabilir. Bu yazının konusu değil bu. Bu yazıda birbiriyle zerrece ilişkisi olmayan iki romanın iki bölümüne ve aralarındaki benzerliğe bakacağız. Ama işte, tam da bu nedenle Ortak Bilinç’e ihtiyacımız var. Ana tema olarak değil, bir anahtar olarak. Çünkü size, “Mucize diye bir şey gerçekten var,” desem, büyük olasılıkla burun kıvıracaksınız. Hele ki, “Birbirini hiç görmeyen iki zihin etkileşime geçip neredeyse aynı şeyleri düşünüp yazabilir,” desem, belki de ipin ucu iyice kaçacak ve beni iflah olmaz bir hayalci olmakla suçlayacaksınız. Bunu istemiyorum. Düpedüz gerçeklerden söz ediyorken böyle sıfatlanmayı yani. Bu nedenle, bir süreliğine de olsa, Ortak Bilinç diye bir olgu gerçekten varmış gibi yapın — hiç değilse bu yazı bitene kadar — olmaz mı? Merak etmeyin, ben de boş durmayacağım bu arada. Elimden geldiğince kanıtlamaya çalışacağım size Ortak Bilinç’in varlığını. Başarırım, başaramam, bilemem, ama deneyeceğime inanabilirsiniz.

Bu Ortak Bilinç olgusuna kendimi bildim bileli inanırım. Çocukluk yaşlarımdan beri. Tabii o zamanlar bu adı kullanmazdım. Onun bir bilinçler toplamı olduğunu da fark etmemiştim işin aslı. Sadece vardı, zihnini radyo anteni gibi uzatırsan dokunabileceğin uzaklıktaydı ve oradan kendine uygun fikri alabilirdin. Bir çizgi roman tiplemesi, anlatılmak için yakaran bir öykü, bir hayal sevgili…

Ben yazdığım tüm kitapları oradan aldım. Gohor Kıyametten Sonra’nın baş karakteri Gohor Askine’yle arkadaşlarını da: Tarer Yındırin’i, Guugu Felyetan’ı, Maline Derinder’i, Roven Benus’u, Lügya Kom’u, Vulu Vaynede’yi, Veznil Kalendinen’i, Minik Ron’u, Zaman Baba’yı (bu adı unutmayın) ve buraya sığdıramayacağım tüm diğer karakterleri. Hepsi Ortak Bilinç’te belirsiz düşünce parçacıkları olarak savruluyor, başka zihinlere akarak var olmak istiyordu. Beni bu amaca aracı kıldılar. Ben de onları yazdım.

Çeşitli kereler söz ettim — burada da yazdım mı hatırlamıyorum, şimdi tüm blogu aramak da zor geliyor işin aslı — Gohor Kıyametten Sonra zihnimde ansızın çakıveren bir sahne nedeniyle yazıldı:

Gece. Nükleer bombayla açılan devasa kraterin bir yakasında durup karşı yakaya bakan bir delikanlı. Ayaklarının hemen altındaki siyah asfalt parçalanmış. Asfaltın bir adım sonrasında başlayan krater karşı kıyıya dek kanla dolu: Kandan oluşan bir göl! Ve karşı kıyıda görünen tek şey, karanlığı çeşitli renklerde ışıldayarak delen bir saat kulesi. Roma rakamlarından oluşmuş.

Delikanlı karşı kıyıya, o saat kulesine gitmek ister. Bedenleşen ölümün kullandığı bir sandal yanaşır yanına. Biner. Kuleye ulaşır. İçeri girer. Orada Zaman Baba adını vereceği (dikkat lütfen, adı Zaman Baba olan biriyle değil, adına Zaman Baba diyeceği) biriyle karşılaşır. Onunla hayat üzerine, zaman üzerine, keder, mutluluk, yalnızlık ve dostluk üzerine konuşurlar ve Gohor Askine orada sorularının cevabına ulaşır. Ve (buraya dikkat) aslında bütün olup biten Gohor’un zihninde yaşanmaktadır. Bir önceki bölümde bütün dostlarının öldüğünü sanan Gohor bir çeşit bilinçsizlik haline girmiş, Zaman Kulesi adlı bölümdeki her şeyi içsel olarak yaşamıştır.

İşte, tüm bir kitap finaldeki bu sahneye ulaşmak için yazıldı. Bu nedenle Vulu Vaynede öldü; bu nedenle Gohor Askine köyü Gününgülü’nden kaçıp Cam Kent Ramelya’ya gitti; o, Maline ve Tarer bu nedenle robdad Deyda’yı bulmak için yabana kaçtı. Her şey dönüp dolaşıp Zaman Kulesi’ne ulaşmak içindi.

Ve sonra büyük gecikmeyle okumaya başladığım Harry Potter’ın son kitabı Ölüm Yadigârları’na çıktı yolum. İlk üç kitap olan Felsefe Taşı, Sırlar Odası ve Azkaban Tutsağı’nı daha önce okumuş ve pedagog zihniyetli pek çok kişinin kitabı zararlı bulmasının nedenini anlamaya çalışmıştım. Hâlâ yetişkinlikle cezalandırılmamış olacağım ki, Harry Potter kitaplarını zararlı addetmenin önyargıdan başka bir dayanağı olamayacağına kanaat getirmiştim (çok şükür).

Bu minvalde de ilerleyebiliriz: Harry Potter kitaplarının neden zararlı olmadığını konuşarak. Ama yazının konusu değil bu. Sadece şunu söylememe izin verin: Harry Potter’ı zararlı bulanlarla bir zamanlar çizgi romana porno yayın muamelesi yapanların benzer bir zihni paylaştığını düşünüyor ve, “Harry Potter çok ama çok zararlıdır, çocuk ve genç okura asla okutulmamalı, toplatılıp yakılmalıdır,” diyenlerin kitapları okumayıp herbiri hilkat garibesi olan filmlerden yola çıkarak değerlendirme yaptığı konusunda ciddi kuşku duyuyorum. Aksini düşünmek, kişilerin değerlendirmeyi hangi kıstaslarla yaptığını merak ettiriyor bana ve bir çeşit kitap kafatasçılığına dönüşen tavırları anlamakta zorlandığım için midemde can sıkıcı bir ağrı baş gösteriyor. Eh, böyle bir ağrıyla cebelleşmemi istemeyeceğinizi varsayarak tekrar konumuza dönüyorum: Harry Potter’ın King’s Cross’ı ile Gohor Askine’nin Zaman Kulesi’ne.

Harry Potter, yedi kitaplık seri boyunca Lord Voldemort (nam-ı diğer, Tom Riddle) adlı bir kötü büyücüyle uğraşır. Lord Voldemort binlerce kurgu kitapta yer alan yüzlerce kötü tiplemeyi getirir akla, ama en çok da Yüzüklerin Efendisi’nin bedensiz (ve tabii bedene sahip olmayı dileyen) kötülük timsali Kara Efendi Sauron’u andırır. Tıpkı Sauron gibi Voldemort da zamanında bir bedene sahiptir, hiç beklenmedik bir anda bedenini kaybeder ve tüm serüven boyunca ana hedefi yeniden bedenlenmektir — yerküreye hükmetmek, tüm insanlığı kölesi haline getirmek gibi ufak tefek hedeflerin arasında tabii.

Voldemort, daha bir bebek olan Harry Potter’ın anne babasını öldürmüş, Harry’ye gönderdiği Öldüren Lanet’se annenin Koruyucu Sevgi Büyüsü’ne çarpıp geri sekerek Voldemort’un yarı ölü hale gelmesine neden olmuştur. Yedi kitap sürecek serüvenin ana çıkış noktası da budur işte. Voldemort bıkıp usanmadan beden sahibi olmaya çalışacak, Harry Potter (ve arkadaşları) onu engellemek için ellerinden geleni yapacaktır.

Serüvenler akar, her kitapta yeni bir karakter öyküye dâhil olur ve bir kısmı da ölür. Bir parantez açarak şunu da söylemeliyim ki, yazar J.K. Rowling kalemiyle hayat verdiği karakterleri öldürürken pek çok yazara oranla fazlasıyla pervasızdır. Örneğin J.R.R. Tolkien, Yüzüklerin Efendisi adlı başyapıtında iyi saftaki karakterlerine kolay kolay kıyamaz. Öyküye etten kemikten hale gelerek dâhil olan hiçbir karakter ölmez kitabın sonunda. Belki Boromir bir istisnadır, ama o da Yüzük’ün cazibesine kapılarak yoldan çıkmaya fazlasıyla meyilli “zayıf” bir karakter olduğu için ölümü zaten hak eder, ama o ölüm bile asil bir amaca hizmet eder sonunda. Tamam, Rowling’in iyi karakterleri de asil bir amaç uğruna can verir, ama Sirius Black’in, Fred Weasley’nin, Albus Dumbledor’un, baykuş Hedwig’in, ev cini Dobby’nin, Colin Creevey’in, Remus Lupin’le eşi Tonks’un ve hatta Severus Snape’in ölümü fena halde acıtır okuru gene de. Çünkü onlar kitaplar boyu sahici birer dost gibi kabullenip sevmeye başladıkları kişilerdir.

Ama hayır, ana konumuz bu ölümler de değil tabii. Bu yazı boyunca ulaşmaya çabaladığım menzil, Harry Potter’ın yedinci ve şimdilik son kitabı (çünkü Rowling son röportajlarından birinde seriye devam edebileceğinin sinyalini verdi) Ölüm Yadigârları’nın otuz beşinci bölümü King’s Cross. Ve bu bölüm tam da Gohor Kıyametten Sonra’nın Zaman Kulesi bölümü mantığına yakın biçimde kitabın sonlarında yer alıyor. Olup bitenlerse şöyle özetlenebilir:

Voldemort tarafından Ölümcül Lanet’le vurulan Harry bir çeşit bilinçsizlik boyutuna — ya da tam tersi, bilincin bizzat kalbine, yani kendi zihnine — girer. Burada düşsel birtakım oluşumların arasında, uzun beyaz sakalları ve sevecen tavırlarıyla Albus Dumbledor’u bulur karşısında — ki Dumbledore bir önceki kitap olan Melez Prens’in sonunda ölmüştür. Harry’le Dumbledore bilinmeyen pek çok şeye açıklama getiren bir konuşma yapar o bilinç(sizlik) boyutunda. Dumbledor’un sırları açıklanır, Voldemort’la Harry’ye dair akılda kalan soru işaretleri çözülür ve bilge büyücünün Harry’ye “sevgili çocuğum” diye hitap ettiği görülür (Bir dikkat de buraya lütfen: Sevgili çocuğum). Sonunda Harry bütün bilinmeyenlerin yanıtını alır, sonra da kendi zihnindeki bu ziyaretten gerçek dünyaya geçerek son ve en büyük çarpışmasına girişir.

Durun biraz… Ne kadar aksine çabalasam da konudan sapıyorum. Baksanıza, bir Harry Potter değerlendirmesi olmaya meylediyor yazı. Peki, hemen silkelenip kendime geliyor ve yazının burasına dek elimize geçenleri sıralamaya davet ediyorum sizi:

Ortak Bilinç: Farklı zihinlerin beslendiği engin düşünce okyanusu.
Gohor Kıyametten Sonra’nın yazılma gerekçesi olan Zaman Tüneli adlı bölüm: Gohor Askine’nin kendi zihnine yaptığı yolculukta öğrendikleri.
Harry Potter’ın final bölümlerinden olan King’s Cross: Harry Potter’ın kendi zihnine yaptığı yolculukta öğrendikleri.

Sanırım bu yazı biraz olsun anlam kazandı, değil mi? Dilerseniz birkaç cümle alıntısıyla da üzerinden geçelim konunun. Sonra da kaçınılmaz olarak Ortak Bilinç konusuna göz atacağız zaten.

Alıntılar Harry Potter Ölüm Yadigârları YKY Ekim 2007 yılı baskıyla, Gohor Kıyametten Sonra’nın Ekim 2009 Astrea baskısından. Olur da alıntıların yanına yazacağım sayfa numaralarını kontrol etmek isterseniz ilgili baskılara bakmanız gerekecek.

[Harry] Ağzın oynadığını gördü, çakan bir yeşil ışık gördü ve her şey kayboldu. (Harry Potter Ölüm Yadigârları, 641)

Doğrulmaya çalıştım. Şiddetli bir ağrı saplandı alnıma. Başım arkaya düştü yine. İçinde mahsur kaldığımız yağmurlu geceden daha karanlık, daha ıslak, daha soğuk bir gece örtündü gözlerime. (Gohor Kıyametten Sonra, 470)

[Harry] Yüzüstü yatmış, sessizliği dinliyordu. Tamamen yalnızdı. Kimse izlemiyordu. Başka kimse yoktu orada. Kendi bile tam olarak orada olduğundan emin değildi. // Uzun bir süre sonra, ya da belki daha hiç vakit geçmeden, varolması gerektiğinin, bedensiz düşünceden öte bir şey olması gerektiğinin farkına vardı, çünkü bir yüzeyin üzerinde yatıyordu, evet, kesinlikle yatıyordu. (Harry Potter Ölüm Yadigârları, 642)

Gözlerimi açtım. Acının yine başımı sarsmasını bekledim bir an, ama gitmiş gibiydi. Hızla kalktım ayağa. Çevrede bir kez daha koşturarak aradım Tarer’le Minik Ron’u. Sonuç alamadım. Yine de garip bir güç hissediyordum içimde. Ne yorgunluk kalmıştı üzerimde, ne acı. (Gohor Kıyametten Sonra, 471)

Sonra etrafındaki biçimlenmemiş hiçlikten bir ses ulaştı [Harry'nin] kulağına: çırpınan, sallanan, didinen bir şeyin hafif pat pat sesleri. Acıklı bir sesti ama aynı zamanda da biraz yakışıksızdı. Gizli, ayıp bir şeye kulak misafiri oluyormuş gibi rahatsız bir hisse kapıldı. (Harry Potter Ölüm Yadigârları, 642 – 643)

Hissettiğim, neredeyse bedenleşecek kadar yoğun bir yalnızlıktı. Benimki gibi zayıf bir bedene değil, kentin ruhuna ait bir yalnızlık. Sessizlik konuşmaya çabalıyor gibiydi. Yüzlerce yıl geride kalmış kimi sesler rüzgârı vasıta ederek tekrar duyuluyordu arada: Şarkı söyleyen tiz bir kadın sesi, taşıt kornaları, avuçlar dolusu kahkaha, bardak şangırtıları… Ve ansızın sirenler ötüyor, kahkahalar çığlıklara dönüşüyordu. (Gohor Kıyametten Sonra, 475)

[Harry] İlk kez giyinik olmayı diledi. // Bu dilek kafasının içinde daha yeni oluşuyordu ki, az ötede bir cüppe belirdi. (Harry Potter Ölüm Yadigârları, 643)

Gözlerimi kısarak inceledim salonu. “İşte şimdi görmeliyim seni,” dedim. “Böylesi anlamsız şeyler söyleyen birini görmek gerekir.” /… / Yoktan varolmuşçasına beliren dumansı şekillerin karşımda bedenleşmesini izlemeye koyuldum: Her biri ayrı renklere sahip duman kütleleri iç içe geçti, devindi, yer değiştirdi ve usulca maddeye dönüştü. (Gohor Kıyametten Sonra, 481)

“O zaman… ben de mi ölüyüm?” [dedi Harry.] // “Ah,” dedi Dumbledore, gülümsemesi yüzüne daha da yayılarak. “Mesele de bu zaten, değil mi? Her şeyi hesaba katarsak, sevgili çocuğum, bence değilsin.” (Harry Potter Ölüm Yadigârları, 644)

“Hayır,” diye direttim. “Ben dostlarımı yitirdim. Sevdiklerimi yitirdim. Tüm güzel zamanlarımı yitirdim.” // “Hepsi yüreğinde sarılı ve aklında soluklanıyor,” dedi Zaman Baba. “Hep hatırlayacak ve yaşadığın müddetçe gittiğin her yere götüreceksin onları. Böyle yitirmek olur mu?” (Gohor Kıyametten Sonra, 484)

“Şu anda kendimi harika hissediyorum ama,” dedi Harry, temiz, lekesiz ellerine bakarak. “Neredeyiz, tam olarak?” // “Doğrusu, ben de sana onu soracaktım,” dedi Dumbledore, etrafına bakarak. “Sence neredeyiz dersin?” (Harry Potter Ölüm Yadigârları, 648)

Koltuğun rehavet veren yumuşaklığında kıpırdanırken, “Sahi,” dedim, “adımı nereden biliyorsun? Sana söylemedim ve…” // Sevimli gülücüğü olabildiğince genişledi Zaman Baba’nın. Fısıldayarak, “Gohor,” dedi, “benim senden farklı bir varlık olduğumu mu sanıyorsun? Hadi bir düşün: Karşında mı oturuyorum şimdi? İçinde olduğumuz böyle bir zaman, bunun gibi bir Zaman Kulesi var mı?” (Gohor Kıyametten Sonra, 482 – 483)

“Son bir şey soracağım,” dedi Harry. “Gerçek mi bu? Yoksa hepsi benim kafamın içinde mi olup bitiyor?” // Dumbledore ona gülümsedi ve parlak sis yeniden inerek onu örterken, sesi Harry’nin kulaklarına net ve güçlü biçimde ulaştı. // “Elbette kafanın içinde olup bitiyor, Harry, ama bu niçin gerçek olmadığı anlamına gelsin ki?” (Harry Potter Ölüm Yadigârları, 658)

“Ne demek istediğini hiç…” // “Yo… Demek istediğimi anlıyorsun oğulcuğum. Sadece kabullenmek güç geliyor şimdi. Gerçek diye adlandırdığın şey, şimdi dâhil olduğunla öylesine çatışıyor ki, bilemiyorsun bu ana ne demen gerektiğini. Gerçek mi, hayal mi?” // “Yani şimdi sen…” // “Yani şimdi biz, oğulcuğum, tüm evrenlerin kesişebildiği ve sığabildiği yerdeyiz: Düşünebilen bir insanoğlunun aklında. Yani… senin aklında.” (Gohor Kıyametten Sonra, 482 – 483)

Benzer bulduğum başka alıntılar da yapabilirdim, ama bu kadarının da demeye çalıştığımı anlattığını sanıyorum: Biri Türkiye’de, diğeri İngiltere’de yaşayan iki yazar; biri ilk baskısını 2003′de yapan bir bilim kurgu romanı, diğeri 2007′de yayınlanan fantastik bir roman; birinin ana kahramanın zihnine konuk olan bölümünün adı Zaman Kulesi, diğerinin ana kahramanın zihnine konuk olan bölümünün adı King’s Cross; birinde beyaz sakallı, sevecen, dostane bilgenin adı Zaman Baba, diğerinde beyaz sakallı, sevecen, dostane bilgenin adı Albus Dumbledore; birinde bu dostane bilge ana kahramana oğulcuğum diye hitap ediyor, diğerinde sevgili çocuğum diye; birinde insan zihninde yaşansa da olup bitenin gerçek olduğu vurgulanıyor, diğerinde de… Ve belki de en önemlisi, iki yazar da serüvenin finalini ana kahramanın zihnine girerek bitirmeyi uygun buluyor.

Gohor’un ilk baskısı 2003 yılında, Cam Kent ile Kurtlar Yolu alt başlıklarını taşıyan iki kitap olarak BU Yayınevi tarafından yapıldı. Yabancı dile — her ne kadar Dario Morimon Garcia adlı bir İspanyol 2005 – 2006 yıllarındaİspanyolcaya çeviriyle ciddi olarak ilgili görünse de — çevrilme şansı bulamayan Gohor’un, J.K. Rowling tarafından Türkçe baskısından okunduğunu ve Harry Potter’ın finali için ilham olduğunu düşünecek halimiz yok (Mucize dedikse o kadar da değil). O zaman dönüp dolaşıp bu yazının girişinde değindiğim Ortak Bilinç olgusuna çıkmıyor mu yolumuz?

Nasıl bir güdü benzer imgelerle bezeli şeyler yazdırıyor iki yazara? Ortak Bilinç’e dadanan antenler aynı konuya denk geldi de, Rowling’in kod çözücüsüyle bendenizin kod çözücüsü biraz farklı mı işledi veriyi? Yoksa her şey sadece rastlantı mı?

Bu konuyu bizzat Rowling’le tartışmak isterdim tabii, ama kendisini telefonla aradığımda biraz meşgul olduğunu, önümüzdeki ay beni ziyarete geldiğinde her şeyi derinlikli olarak konuşabileceğimizi söyledi. Bakalım sonuç ne olacak?

Bir de son not: Bence bu yazının en inanılmaz ve gerçeklikten en uzak kısmı hemen üstteki paragraf. Kanıtlanma ve gerçekleşme olasılığı fiziksel dünyanın kurallarına göre en yüksek yüzdeyi vermesine karşın hem de. Hay Allah, bir de Ortak Bilinç’e inanmıyordunuz. Rowling’in beni ziyarete gelmesi daha mı akla yatkın yani?

Aşkın Güngör, 15 Mayıs – 22 Mayıs 2010

İlginizi Çekebilecek Diğer Yazılar...

FINDIKLI TARÇINLI KURABİYE

admin — Tue, 22 Jun 2010 16:02:34 +0000

PORSELEN DEMLIK CAY SAATLERI ETKINLIGI 13 ‘nin yeni evsahibi Hünerlieller arkadaşımız.Beni de davet ettiği için teşekkür ediyorum.Kendisine bol katılımlı bir etkinlik diliyorum.

Etkinliğe ben de fındıklı-tarçınlı kurabiyemle katılmak istedim.Hemen bayatlamıyor.Bir kaç gün tazeliğini koruyabiliyor.Herkese tavsiye ediyorum bu kurabiyeleri.

MALZEMELERİMİZ;125 gr margarin,1 su bardağı pudra şekeri,1 çay bardağı çekilmiş fındık(cevizde olabilir),1 tatlı kaşığı tarçın ,1 çay bardağı sıvı yağ,vanilya ve kabartma tozu ve alabildiği kadar un.

YAPILIŞI;Un ve kabartma tozu haricindeki tüm malzemelerimizi yoğurma kabına alıyoruz.Biraz yoğurduktan sonra unumuzu azar azar ilave ediyoruz.Kabartma tozumuzu da ekleyip güzelce yoğuruyoruz.Biraz yağlı olmalı hamurumuz.Unumuzu kontrollü bir şekilde ekliyoruz.Daha sonra elimizle şekil verip tepsiye yerleştiriyoruz.Ve üzerine çatalla şekil veriyoruz.Ben hem yuvarlak hem uzunlamasına yaptım.Kızımın isteği doğrultusunda.Daha sonra önceden ısıtılım 170 dedecelik fırına veriyoruz.15 dk.sonra ben fırın ısısını 160 dereceye düşürdüm.Piştikten sonra biraz ılıyınca servis ediyoruz.Afiyet olsuuuun..

İlginizi Çekebilecek Diğer Yazılar...

gm nın vs de yıkıldığı an (video)

admin — Sat, 19 Jun 2010 12:43:11 +0000

Arkadaşlar Alman Serverinin çalkalandigi haber buyurun paylaşalım. Olayın Kahramanı NİNJELY adında Erkek Karakterde Ninja Becerisi Uzak Dövüş Sanatı(Okcu Ninja) GM yi eziyor.

İzlemek için TIKLAYIN

.LWL: 74 (Bende inanmadım tıpkı sizin gibi ama Metin2′ nin .de serverine yani Alman serverine girip adını yazarsanız LWl ini görebilirsiniz.)

İlginizi Çekebilecek Diğer Yazılar...

Bu da bir nevi sanat!

admin — Wed, 16 Jun 2010 07:49:15 +0000

Tehlikeli sahnelerde aktörün yerine oynayan Fransız dublör (stuntman) Cyril Raffaelli, sanatı farklı bir şekilde ortaya koyuyor. Cyril Raffaelli’nin yaptığı da bir nevi sanat kategorisinde yer alıyor. Dublör, “Kiss the dragon” ve “Live free or die hard” gibi ünlü Hollywood yapımı filmlerde Jet Li ve Bruce Willis‘le de çalışmıştı. “Şaşırtıcı dublör” Cyril Raffaelli, Türkiye’de yayınlanan Petrol Ofisi‘nin ve Maximum Card‘ın reklamlarında da oynamıştı. İşte videosu:

İlginizi Çekebilecek Diğer Yazılar...

Ortak Bilinç = Otuz İki Kısım Tekmili Birden! Bu blogda!

admin — Tue, 15 Jun 2010 21:39:19 +0000

Aman efendim, kimleri görüyorum, siz bu blogu şereflendirir miydiniz? Hoş geldiniz, hoş geldiniz, şöyle buyurun lütfen… Hayır efendim, orası değil, hemen şurası, bakınız, zihnimin boş koltuğunun hemen yanında sizin zihin koltuğunuz duruyor. Evet, evet, aynen öyle. İşte oraya alayım sizi. Eh, bir konuğu kendi bilinirliğinde ağırlamaktan daha evla ne vardır ki yeryüzünde, öyle değil mi kuzum?… Efendim? Ah, olur mu hiç, teveccühünüz, zat-ı âlinize layık olabilme temennisi içindeyim bendeniz, ahvâlim budur naçizane.

Cânım efendim, buraya ilk kez geldiğiniz için… Efendim? Ah, af edersiniz, ilk kez geldiniz sanıyordum sizi… Size demedim, diğer ekrandaki bey’fendiyeydi kelâmım. Sizin ilk ziyaretiniz olduğunu biliyorum bittabii… Neyse, kelâm ehli değilim, laf karışıyor, affeyleyiniz. Demem o ki, şu adreste Gohor Kıyametten Sonra adlı kitabımla J.K. Rowling’in Harry Potter serisinin son kitabı Ölüm Yadigârları’ndaki zihni benzerlikten bahsetmiştim. Bunu yaparken de kuvvetle anadurduğum Ortak Bilinç hadisesine atıfta bulunmaya gayret etmiştim kalemim izin verdiğince. İşte kıymetli efendim, bu yazının üzerine gönüldaşlarımızdan Vildan Ceyhan Hanımefendi kendi blogunda bir yazı kotarmış, Ortak Bilinç hadisesini Filibeli Ahmet Hilmi’nin Amâk-ı Hayal adlı fantastik tatlar içeren kitabını da konuya dâhil ederek epeyce bir pekiştirmiş. Neler yok ki yazıda? Bir bilim kurgu ve fantastik yazarı olan Ege Görgün’ün öykülerinden tutun da, Amâk-ı Hayal’in Aynalı Baba’sına dek, otuz iki kısım tekmili birden, kimi hayal, kimi beniâdem, nice sûret, nice hakikat, nice felsefe…

İşte cânım efendim, naçizane bendeniz de, hakikisi Hayal Kahvem adlı blogun şu sayfasında yer alan bu harkulâde yazıyı sizin huzurunuza da sunmak istedim. Buyurunuz efendim, buyurunuz… Okuduğunuz her satır gönül bahçenizde bir gül olsun.

Hayalin Derinliklerinde Ortak Bilince Yolculuk

Aslında bir yazı yazmak istiyorum, nereden başlayacağımı bilemiyorum. Gene asıl anlatmak istediğimi anlatacağım yerde konuyu dağıtacağımdan, yazımın bambaşka mecralara kayacağından korkuyorum. Dün Aşkın Güngör’ün Esterabim adlı blogunda, ilginç bir yazı vardı. Ortak Bilinç’ten ve mucize denilen şeyin varlığından bahsediyordu. Yazdıklarını özetlersem, yaşayıp ölen ve hâlâ yaşayan insanların deneyimleri, hayalleri, yazdıkları eserler, yazılmayanlar hatta rüyaların hammaddesini Ortak Bilinç olarak tanımlıyordu. Sanki bu ortak bilinç geçmişin birikimleriyle günümüzün düşünce, hayal ve rüyalarını bilmediğimiz bir yerde biriktirmekteydi de, o kap adeta bir kalp gibi gümbür gümbür atmaktaydı. İnsan beyninin, işte bu ortak hammadden beslenerek, yeni, özgün, el değmemiş öyküler, şiirler, romanlar, filmler, şarkılar ortaya koyduğunu söylüyordu. Demek aslında özünde herkes birdi. İnsanlık ortak bir kaynaktan besleniyorsa, peki o halde neden insanlar birbirini bu denli acıtmaya meraklıydı? Üzerinde derin derin düşünülecek bir konuydu doğrusu.

Aşkın Güngör yazısının devamında, Ortak Bilinç konusuna fazla dalmadan, birbiriyle ilgisi olmayan iki romanın iki bölümündeki ortak benzerlikleri örnekler vererek anlatıyor, böylelikle ortak bilincin varlığını ispatlamaya çalışıyordu. Biri Türkiye’de ilk baskısını 2003 yılında yapmış Aşkın Güngör’ün Gohor adlı bilim kurgu romanı, diğeri İngiltere’de yaşayan J.K Rowling’in 2007 yılında yayınlanan Harry Potter Ölüm Yadigârları adlı fantastik romanı. İki kitaptaki alıntı cümleleri okudukça gerçekten çok ilginç benzerlikler olduğu anlaşılıyordu. Demek ki Ortak Bilinç diye bir şey vardı işte. Eğer J.K. Rowling, Aşkın Güngör’ün kitabından alıntı yapmadıysa ki, Aşkın Göngör yazısında böyle bir duruma ihtimal vermiyordu, demek ki “birbirini hiç görmeyen iki zihin, etkileşime geçip neredeyse aynı şeyleri düşünüp yazabiliyordu.”

Bu konuya bir süre ara verip, şimdi yaşadığım başka bir durumu anlatmak istiyorum. Zagor’la ilgili yazdığım bir yazıma bir yorumcu, A’mâk-ı Hayal adlı kitapla ilgili bir yorum yazmıştı. A’mak-ı Hayâl (Hayalin Derinliklerine Yolculuk), Filibeli Ahmet Hilmi’nin 1908 yılında yazdığı fantastik bir eseri. Bizde yıllar önceden kalma, bu eserin orijinali değil de fotokopiye çekilmiş hali vardı. A’mâk-ı Hayal’i yorumda okuyunca, kızkardeşimle hatırladık. Yıllardır ele almadığımız bu kitabı, kitaplığın en ücra köşesinden çıkardık. Osmanlıca Türkçesiyle yazıldığı için maalesef anlamamız pek kolay olmuyordu. Ara ara okumaya heves etmiş, bir yerlerine kadar gelmiş, fakat her defasında yarım bırakmıştık. Dediğim gibi fantastik bir romadı. Keşke daha kolay anlayabilsek diye hayıflanır dururduk. İşte hatırlayınca, sanal ansiklopediden kitabın izini sürdük. Çizer Cem Uygun’un olağanüstü güzel çizgileriyle, çizgi roman haline getirileceğini okuduk ki bir an mutluluktan uçuyorduk. Fakat öğrendik ki, daha önce Ustura dergisinde bu eseri çizgiye döktüğü halde, henüz elimize alacağımız bir kitap haline getirilmemiş. Umarım en kısa zamanda tamamlanır. A’mâk-ı Hayal’i Cem Uygun’un çizgileriyle okumanın çok keyifli ve etkileyici olacağına inanıyorum.

Bak şimdi… Nereden nereye? Ben Aşkın Güngör’ün 2003 yılında yazdığı Gohor adlı romanını daha bir kaç ay önce okudum. Memleketim yazarlarından birinin anadilimde yazdığı; okuduğum en güzel bilimkurgu roman olduğunu söyleyebilirim. Bu kitabın yeterince tanıtılmamasından ve daha çok sayıda okura ulaşmamış olmasından büyük üzüntü duyuyorum. İngiliz J.K. Rowling’in Harry Potter adlı kitabını ise dünyada bilmeyen kişi sayısı azdır sanırım. Haydi kitabını okumamışsa bile filmlerine gitmiştir ya da mutlaka duymuştur. Aşkın Güngör’ün başlattığı Ortak Bilinç durumunu ben daha eskilere götürerek devam ettirmek istiyorum. Bugün Kocaeli 2. Kitap fuarından, A’mak- Hayal’in Kaknüs yayınlarından çıkmış yeni baskı kitabını aldım. Serkan Özburun tarafından dili günümüze uyarlanınca, çok kolay anlaşılır bir kitap olmuş. Bugün kitaba bir başladım ki baktım yarısına kadar gelmişim. Bir ara okumaya ara verdim. Aşkın Güngör’ün Ortak Bilinç hakkındaki yazısını düşündüm.

Gohor’da, Zaman Baba adında beyaz sakallı, sevecen, dostane bir bilge vardır. Harry Potter’de de Albus Dumbledore adlı beyaz sakallı, sevecen, dostane bir bilge vardır. Gohor’daki bilge ana kahramana, “oğulcuğum” diye, Harry Potter’daki bilge ise “sevgili çocuğum” diye hitap eder. Her ikisinde de, insan zihninde yaşansa da olup bitenin gerçek olduğu vurgulanır. Gelelim 1908 yılında Filibeli Ahmet Hilmi tarafından yazılmış A’mâk- ı Hayal’e… Yani, Hayalin Derinliklerinde Yolculuk adlı kitaba. Bu kitapta da Aynalı Baba diye adlandırılan başındaki yeşil takkesinde ve cübbesinde aynalar olan, sevecen bir bilge kişi vardır. Kitabın kahramanına evladım diye seslenir. İşte bir benzer örnek daha taa 1908’lerden.

A’mâk-ı Hayal’i okurken kitabın bir bölümü, Ege Görgün’ün Melez adlı fantastik öyküsündeki benzer bir bölümü aklıma geldi. A’mâk-ı Hayal’in Yokluk Tepesi adlı bölümünde okuyucu, romanın kahramanı Raci’nin Buda nezaretinde hiçlik zirvesine yaptığı ilk hayali yolculuğuna ve burada nefsiyle yüzleşmesine tanık olur. Raci bu tepede eşsiz güzellikte bir kadınla karşılaşır ve onunla biran birlikte olur ki gözünü açtığında kendini iğrenç, pis bir cadının kucağında bulur. Ege Görgün’ün Melez adlı fantastik öyküsünde ise, öykünün kahramanı Darek bir kuleye çıkar ve bilmediği meyvelerden yer. Uyur uyanık vaziyette iken güzeller güzeli bir kadına rast gelir ve onunla birlikte olur ki kendine geldiğinde kadının, aslında uzun, sivri uçlu, keskin pençeleri, kanatları ve kuyruğu olan bir ejderha olduğunu farkeder. Şimdi gelelim Aşkın Güngör’ün dediği Ortak Bilinç durumuna. Doğru değil mi yazdıkları? İşte son örneğe bakalım. Ahmet Hilmi ve Ege Görgün 100 yıl arayla benzerlikleri olan öyküler yazmışlar. Aynı Ahmet Hilmi, Aşkın Güngör ve Rowling’in birbirlerinden habersiz yazdıkları gibi. Aşkın Güngör’ün cümleleri ile soruyorum: “Nasıl bir güdü benzer imgelerle bezeli şeyler yazdırıyor iki yazara? “ Devam ediyorum. Hayatta her şey rastlantı mı? Gerçekten Ortak Bilinç diye bir şey gerçekten var mı?

İlla konuyu dağıtacağım ya yukarıdaki cümlem gerçekten var mı diye bitince, başka bir mecraya atlayıp, A’mâk-ı Hayal’den cümlelerle yazıma nihayet versem… Bak şöyle…

“Tuhaf! Varla yok hiç bir olur mu? Örneğin ben şimdi varım, yok olacağım. Bu ikisi arasında fark yok mu?” dedim.

Deli, başını çevirdi. Kahkahayı bastı: “Vay! Sen varsın ha?! Acaba var mısın?”

Yaa, gördün mü? Böyleyim… Hayalin derinliğinde ortak bilince yolcuk ederken… ederken.. şimdi başladım mı acaba var mıyım yoksa yok muyum demeye… Sen var mısın peki? Varsın ha! Sahiden var mısın acaba? Gördün mü nereden nereye geldim. Bu yazı da böyleyken böyle işte!

İlginizi Çekebilecek Diğer Yazılar...

ADA’NIN PANÇOSU

admin — Tue, 15 Jun 2010 02:15:22 +0000

Arkadaşım Emel’in tatlı mı tatlı bir kızı var.Bu pembe pançoyu da ona ördüm.Özellikle pembe istedi.Kız çocukların en sevdiği renk.İnşallah beğenir.Kış geçti artık ama seneye giyer artık.Adacığım güle güle giy canım..

İlginizi Çekebilecek Diğer Yazılar...

Çamsan A.Ş. Laminat Parke Üretimi (Parkelam Lock)

admin — Sun, 13 Jun 2010 23:59:22 +0000

Çamsan A.Ş. 1984 yılında Ordu ilinde kurulup faaliyete geçen; Türkiye de ilk MDF üretimi yapan kuruluştur.
Ağaç sanayi sektöründen, turizm ve inşaatçılığa kadar birçok iş kolunda faaliyet gösteren; Türkiye’nin gözde ve en büyük üreticisidir.
Teknolojisiyle imalat, kalite ve pazarlama ağıyla ağaç sanayi sektöründe uluslar arası şirketler arasında Çamsan A.Ş. ilk sıralardadır.

1997 Yılında PARKELAM markası ile Türkiye’nin ilk laminat parke ürününü üretti. Çamsan A.Ş. günümüze kadar kalite çizgisini hiç bozmadan; laminat parke sektöründe parkelam ürününü marka yapmayı başarmıştır.

Çamsan A.Ş. parkelam laminat parke ürünü: TSE standartlarında E1 normunda, garantili, çevre ve sağlık dostu üründür. Yüksek kalitede HDF si vardır.

Çamsan A.Ş. üretimi laminat parke ürün çeşitleri!

Parkelam (Standart 8mm laminat parke ürünü!)

Parkelam Lock (Pratik çözümlü laminat parke ürünü!)

Parkelam Silim (Alternatif kalınlıkta olan 7 mm kalınlığında laminat parke ürünü!)

Çamsan A.Ş. üretim tesislerinde üretilen laminat parke ürün çeşitleri; temizlenmesi kolay, sağlığa zararlı maddeleri bileşenlerinde bulundurmayan, estetik birçok renk ve desen çeşidi olan kolay montajı yapılabilen üstün kaliteli bir yer döşemesidir.
Masif parke uygulamalarında ki gibi sistire ve cila gerektirmez, kolay çizilmez ve aşınmaz. Pek çok renk seçeneği vardır, mobilyalarınıza ve duvarlarınıza en uygun laminat parkeyi seçme imkânı sağlar. Montajı pratik, kolay, hızlı ve temizdir.

Parkelam Lock laminat parke ev ve iş yerlerinde uygulanabilecek bir üründür. Fakat banyo, tuvalet gibi su ve rutubet alan yerlerde kullanılmasını tavsiye etmiyoruz. Alttan ısıtma sistemlerine uygundur.

Çamsan A.Ş. web sitesinde PARKELAM ürünü için; “döşeme ve kullanımda pek çok avantajlara sahip bitmiş bir ürün olup, HDF nin iki yüzünün kaplanmasıyla oluşan çağdaş ve uzun ömürlü yer döşemesidir” diye ürününü tarif ediyorlar.
ÇAMSAN A.Ş. Sunta, MDF üretimi gibi diğer ana ürünlerden biri olarak laminat parke ürünü imalatı hızla devam etmektedir.
Ordu ve Sakarya tesislerinde üretilen parkelam laminat parke ürünleri için yüksek kalitedeki HDF levhaları kullanılmaktadır. Çamsan web sitesinde yazan bilgiye göre, Ordu tesislerinde mevcut 3,5 milyon metrekare üretimi vardır. Sakarya tesislerinde yıllık üretim kapasitesi 10 milyon metrekaredir.
Sakarya tesisleriyle Ordu tesisleri üretim toplamı 13,5 milyon metre kare kapasiteye ulaşmıştır. Çamsan A.Ş. öncü ve lider bir Türk Sanayi kuruluşudur.
Yazar: Ahmet Kanburoğlu

İlginizi Çekebilecek Diğer Yazılar...

Metin2 Dolunay Çıkarma Yeri

admin — Sun, 13 Jun 2010 00:44:56 +0000

buyrun arkadaşlar konunun başlığındada okuduğunuz gibi dolunay en çok vadide shinsoo ülkesinin başlangıç yerinin altındaki adanın altındaki küçük adadaki her 10dkkada bir gelen vahşi okçudan çıkıyor..bilmeyen arkadaşlar metin2 nin inceliklerini öğreniyor

İlginizi Çekebilecek Diğer Yazılar...

Türkiye’nin tanınmış ahşap ve ağaç oyma ustası Emin Muç

admin — Sat, 12 Jun 2010 17:39:06 +0000

Aşağıda, 35 yıldır İstanbul’da ağaç torna ustalığı yapan Emin Muç’un röportajını izleyebilirsiniz… Videoyu izleyebilmek için devamını oku butonuna basmanız yeterlidir.

İlginizi Çekebilecek Diğer Yazılar...

Yıldız Entegre Ağaç Sanayi Ve Tic. A.Ş. – Vario Click Laminat Parke

admin — Fri, 11 Jun 2010 06:36:01 +0000

Ağaç sanayi sektörüne 1890’lı yıllarda Trabzon da başlayan ve daha sonra Bafra da kerestecilik yapan Yıldız ailesi sırasıyla; Samsun, İnegöl, Gaziantep’te fabrika kurdular.
Üçüncü ve dördüncü kuşak işi daha da büyüterek Kocaeli Yeniköy de tutkal fabrikası, ardından Kocaeli Arslanbey mevkiinde MDF fabrikası olan Yıldız Entegre’yi kurdular.

500.000 m2 alan içerisinde Yıldız Entegre, MDF, Dekor Kaplı MDF, Laminat Parke, MDF Profil, Tutkal, MDF Kapı, Kapı paneli, Boyalı Arkalık ve Dekor Kâğıdı emprenye üretimi yapmaktadır.
Dünyanın en uzun MDF presine sahiptirler.
Yıldız Entegre Ağaç Sanayi Ve Tic. A.Ş. sitesinde ki kaynak bilgilere göre 3.000 m3 /gün kapasitesiyle ülkemizin de en büyük MDF üreticisi konumundadır.
2001 yılında MDF üretiminde Avrupa’da altıncı sırada yer aldı.
Aynı zamanda Yıldız Entegre İstanbul Sanayi Odası tarafından gerçekleştirilen İlk 500 Büyük Sanayi Kuruluşu sıralamasında ilk 50’ de yer alıyor. Yıldız Entegre 2006 yılı ilk 500 arasında 87’inci sırada yer almıştır.
Toplam 1150 kişiye iş imkânı sağlayan Yıldız Entegre A.Ş. Türkiye’nin büyük sanayi kuruluşlarındandır.

Yıldız Entegre A.Ş.nin 100 yıllık geçmişi ve tecrübesi ile ürettiği ürünler!
Laminat parke ürünü olarak 2004 yılında Vario Clic markasıyla üretime başladı.
Yıldız Entegre Vario Clic ile laminat parke sektöründe önemli bir atılım yaparak kısa sürede zirveyi yakalayan güzide sanayi kuruluşudur.
Variodor markasıyla kapı sektöründe büyük başarılara imza attı.
Kısa zamanda kapı sektöründe aranan marka olarak kalitesini kanıtladı.
Devamlı makine çeşitliğini ve son teknoloji imalat sistemlerini yenileyerek sektörde iddialı bir sanayi kuruluşu oldu.
Ayrıca ağaç sanayi sektöründe en önemli ara malzeme olan tutkal üretiminde mevcut 6 tesisiyle liderliği elinde bulunduruyor.
Yıldız Entegre A.Ş. mevcut 6 tesisi ile kendisinin ve diğer ağaç sanayi gruplarının tutkal ihtiyacını karşılıyor.
Yıldız Entegre A.Ş. hızla artan ithalat ve ihracat işlerini karşılamak ve diğer firmalara iyi tahmil ve tahliye hizmeti vermek amacıyla İzmit’teki liman tesislerini büyütmüştür.

Vario Click Laminat Parke
Tutkalsız, pratik monte edilen ev ve iş yerlerinde uygulanabilen üstün tasarım ve renk seçeneği olan leke tutmayan çizilmeye, ısıya, darbeye, kimyasallara dayanıklı estetik laminat parke ürünüdür. Vario Clic laminat parke 10 yıl garanti ile satışa sunuluyor. Ayrıca Yıldız Entegrenin almış olduğu lisans tüm Dünya ülkeleri için geçerlidir.
Yazar: Ahmet Kanburoğlu